Африканың саванналары ғажайып жануарларға толы, олардың атағы көбінесе шынайы ерекшеліктеріне емес, белгілі деректі фильм түсірушінің объективіне түсіп кетуіне немесе танымал кітап беттеріне енуіне байланысты қалыптасады. Шығыс Африка жазықтарын мекендейтін көптеген жануарлардың арасында кішкентай болғанымен, өте қызықты тіршілік иелері бар, бірақ олар әйгілі көршілерінің көлеңкесінде қалып қояды. Жолақты мангуст — арқасындағы ерекше өрнегімен танылатын шағын жыртқыш — Африкадағы әлеуметтік құрылымы ең күрделі сүтқоректілердің бірі болып саналады, оның топтық өмірі кооперация мен өзара тәуелділіктің жоғары деңгейімен зерттеушілерді таңғалдырады. Бұл жануар ұзақ мерзімді ғылыми бақылаулардың нысанына айналып, оның мінез-құлқында адам қоғамдарына тән әлеуметтік стратегиялармен күтпеген ұқсастықтар бар екені анықталды. Жолақты мангустпен танысу эволюция тірі қалу мәселесін жеке бәсекелестік арқылы емес, ынтымақтастық арқылы қалай шешетінін жаңа қырынан түсінуге мүмкіндік береді.
- Жолақты мангусттың ғылыми атауы Mungos mungo және ол мангусттар тұқымдасына — Herpestidae — жататын шамамен отызға жуық түрдің бірі болып табылады. Денесінің артқы бөлігіндегі қара көлденең жолақтар оны туыстас түрлерден оңай ажыратуға мүмкіндік береді, алайда бұл өрнектің нақты қызметі — жасырыну, түрішілік тану немесе басқа да себеп — бүгінгі күнге дейін ғылыми пікірталастардың тақырыбы болып отыр. Бұл түрдің таралу аймағы Сахара шөлінен оңтүстікке қарай Африканың кең бөлігін қамтиды — батыста Сенегалдан бастап шығыста Эфиопия мен Танзанияға дейін.
- Жолақты мангусттар «топ» немесе «банда» деп аталатын қауымдастықтарда өмір сүреді, олардың құрамында әдетте оннан отызға дейін дарақ болады, ал кейбір қауымдастықтарда жетпіс жануарға дейін кездеседі. Мұндай топтық өмір салты осы тұқымдастың көптеген басқа өкілдерінен айтарлықтай ерекшеленеді, себебі олардың көпшілігі жалғыз немесе жұп болып тіршілік етеді. Дәл осы әлеуметтік өмір салты бұл түрдің биологиясын түсінудің негізгі кілті болып табылады — оның өмірінің барлық маңызды аспектілері топқа тиесілі болуымен анықталады.
- Синхронды көбею бұл жануарлардың әлеуметтік ұйымдасуындағы ең таңғаларлық ерекшеліктердің бірі болып саналады. Топтағы барлық аналықтар шамамен бір уақытта, бірнеше күн айырмашылықпен ғана, төлдейді, нәтижесінде әртүрлі аналықтарға тиесілі күшіктерден тұратын ортақ ұрпақ пайда болады. Төлдеу мерзімдерінің осылайша сәйкестенуі феромондар арқылы жүретін химиялық байланыс нәтижесінде жүзеге асады және бұл бейімделу аналықтар арасындағы «тәрбиешілердің» назарын бөлісу бәсекелестігін азайтады.
- Күшіктерді асырау топ ішінде «ұжымдық ата-ана» қағидасы бойынша ұйымдастырылады — әрбір күшік белгілі бір ересек «қамқоршыға» бекітіледі, ол оны қоректендіреді, қорғайды және аң аулау дағдыларын үйретеді. Көп жағдайда мұндай қамқоршы еркек оның биологиялық әкесі болмайды — «қамқоршы мен күшік» жұбы төл туғаннан кейінгі алғашқы күндерде іс жүзінде кездейсоқ қалыптасады. Мұндай жүйе тәрбиелеу міндетін бүкіл қауымдастық арасында тең бөлуге мүмкіндік береді және жас жануарлардың өлім қаупін азайтады.
- Бір топтың аумағы әдетте екіден төрт шаршы километрге дейінгі кеңістікті қамтиды және ол аналь бездерінің иіс белгілері арқылы белсенді түрде белгіленіп отырады. Көрші топтардың аумақтарының шекаралары тұрақты шиеленіс аймағы болып табылады — жолақты мангусттардағы «топаралық соғыстар» сүтқоректілер арасындағы ұйымдасқан топтық агрессияның ең жақсы зерттелген мысалдарының бірі саналады. Мұндай қақтығыстар кезінде жануарлар біртұтас «шабуыл толқыны» тәрізді тығыз жиналып, қарсыластарына қарай бірге қозғалады.
- Жолақты мангусттың рационы өте алуан түрлі және оған жәндіктер, көпаяқтылар, шаяндар, ұлулар, кесірткелер, шағын жыландар, құстардың жұмыртқалары және жемістер кіреді. Бұл жануарлардың улы шаяндарды және кейбір жылан түрлерін еш зиянсыз жей алуы ерекше қызығушылық тудырады — бұл қасиет мангусттар тұқымдасына тән нейротоксиндерге ішінара төзімділікпен байланысты болуы мүмкін. Қатты қабықты заттарды — ұлуларды, жұмыртқаларды немесе қоңыздарды — тасқа немесе ағаш тамырына соғып сындыру әдісі тәжірибелі жануарлардан жас дарақтарға берілетін үйренілген дағды болып табылады.
- Жолақты мангусттардың дыбыстық сигналдарының репертуары оннан астам айқын ажыратылатын вокализация түрін қамтиды, олардың әрқайсысы белгілі бір ақпаратты жеткізеді. Тамақ іздеу кезінде үздіксіз естілетін жұмсақ гүрілдеу топ мүшелерінің арасында байланыс сақтап, олардың қауіпсіз жағдайда екенін білдіреді. Әуеден шабуыл жасайтын жыртқышты көргендегі дабыл дыбысы жердегі қауіп туралы сигналдан акустикалық тұрғыдан айқын ерекшеленеді, және басқа жануарлар дыбыс көзін көрмей-ақ әр сигналға әртүрлі жауап береді.
- Жолақты мангусттар мангусттар тұқымдасының ішінде белгілі бір тағамдық әдеттердің «мәдени түрде берілуі» тіркелген жалғыз түр болып саналады. Қамқоршысының ерекше тамақтану әдеттері бар күшіктер кейін өз бетінше өмір сүргенде де осы әдеттерді сақтайды. Бұл құбылыс жануарлар мәдениетінің табиғаты мен оның эволюциялық негіздері туралы ғылыми пікірталастарда маңызды дәлелдердің бірі ретінде қарастырылады.
- Mycobacterium mungi бактериясы қоздыратын туберкулёз жолақты мангусттар популяцияларындағы өлімнің негізгі себептерінің бірі болып табылады, әсіресе Ботсванада. Инфекция аумақ шекараларындағы иіс белгілерін иіскеу немесе жалау арқылы беріледі — яғни топтың әлеуметтік ұйымдасуы үшін аса маңызды мінез-құлық арқылы таралады. Уганда мен Ботсванада жүргізілген ұзақ мерзімді зерттеулер бұл жануарды табиғи популяциялардағы туберкулёз эпидемиологиясын зерттеудің маңызды үлгісіне айналдырды.
- Топтық өмір салты айқын болғанына қарамастан, жолақты мангусттарда қасқырлар немесе кейбір приматтардағыдай қатаң сызықтық иерархия байқалмайды. Үстемдік жағдайға байланысты өзгеріп отырады — бір дарақ тамақты бөлісу кезінде басымдық танытып, ал топ қозғалысының бағытын таңдауда басқа жануарға жол беруі мүмкін. Мұндай «жұмсақ» иерархия қатал үстемдік топтың жалпы тиімділігін төмендететін жағдайларда эволюциялық бейімделу ретінде қалыптасқан.
- Жолақты мангусттардың өмір сүру ұзақтығы табиғатта шамамен сегізден он жылға дейін, ал тұтқында он бес жылға дейін жетуі мүмкін. Табиғатта еркектер көбіне бір топтан екінші топқа ауысып отырады — бұл құбылыс еркектердің иммиграциясы деп аталады және ол популяциядағы генетикалық әртүрлілікті сақтауға көмектеседі. Аналықтар, керісінше, көбіне өмір бойы туған тобында қалады.
- Жолақты мангусттар тек күндіз белсенді тіршілік етеді, бұл оларды Африкадағы көптеген ұсақ жыртқыштардан ерекшелендіреді. Түнде олар тұрақты паналау орындарында — тастап кеткен түтікшетістердің індерінде, термит илеулерінде немесе қалың бұталардың арасында — демалады. Әрбір топ өз аумағында бірнеше осындай түнгі баспананы пайдаланып, оларды мезгіл-мезгіл ауыстырып отырады, бұл бір жерде паразиттердің жиналу қаупін азайтуға көмектеседі.
- Жолақты мангусттар мен түрлі құс түрлері арасындағы қарым-қатынастар Африка экожүйесіндегі түрлер арасындағы өзара әрекеттесудің қызықты мысалдарының бірі болып табылады. Египет құтандары көбіне тамақ іздеп жүрген мангусттар тобының артынан еріп, олардың қозғалысынан үркіген жәндіктерді ұстайды — бұл комменсализмнің классикалық мысалы. Сонымен қатар мангусттар құстардың жанында ерекше сақ болады, өйткені бүркіттер мен қаршығалар олардың негізгі табиғи жауларының қатарына жатады.
- Ливерпуль университетінің ғалымдары 1995 жылдан бастап Угандада жолақты мангусттардың бірнеше тобына үздіксіз бақылау жүргізіп келеді — бұл сүтқоректілердің әлеуметтік мінез-құлқын зерттеуге арналған әлемдегі ең ұзақ ғылыми жобалардың бірі. Осы уақыт ішінде зерттеушілер жүздеген жеке жануарды анықтап, мыңдаған мінез-құлық жағдайларын тіркеп, әлеуметтік эволюция туралы түсінікті айтарлықтай өзгерткен ондаған ғылыми мақалалар жариялады. Қазіргі кезде бұл түр туралы негізгі ғылыми мәліметтердің басым бөлігі дәл осы жоба нәтижесінде алынған.
- Халықаралық табиғатты қорғау одағы жолақты мангусттың қорғау мәртебесін «ең аз алаңдаушылық тудыратын түр» деп бағалайды, себебі ол кең таралған және адамның қатысуына бейімделе алады. Дегенмен кейбір жергілікті популяциялар тіршілік ортасының жойылуы, аңшылық және аурулардың таралуы салдарынан қысымға ұшырауда. Соңғы онжылдықтарда Шығыс Африканың бірқатар аймақтарында бұл жануарлардың саны айтарлықтай азайғаны байқалады, бірақ олардың ауыл шаруашылық алқаптарын және елді мекендердің шеттерін қорек іздеу аумағы ретінде пайдалану қабілеті кейбір басқа түрлер жойылып кеткен жерлерде де өмір сүруге мүмкіндік береді.
Жолақты мангуст әлеуметтік күрделілік пен ынтымақтастық тек ірі немесе «жоғары ұйымдасқан» жануарларға ғана тән емес екенін айқын көрсетеді. Салмағы екі килограммнан аз бұл шағын жыртқыш ұрпақты тәрбиелеудің, ұжымдық қорғаныстың және топтық өмірдің күрделі жүйесін қалыптастырған, ол кейбір приматтардың мінез-құлқымен салыстыруға тұрарлық деңгейде дамыған. Бұл түрге жүргізіліп жатқан ұзақ мерзімді далалық зерттеулер зоология үшін ғана емес, жалпы әлеуметтік эволюцияны түсіну үшін де маңызды жаңа мәліметтер беруді жалғастыруда. Жолақты мангуст популяцияларын сақтау тек табиғатты қорғау тұрғысынан ғана емес, ғылыми бақылаулардың жалғасуы үшін де үлкен маңызға ие.
Добавить комментарий